Wiadomości

Pamiętam komiksy o których piszesz wyżej. To znaczy pamiętam, że je mam i że je czytałem. I w sumie nic poza tym. Jeśli podobał Ci się John Van Fleet, to jest jeszcze jeden komiks z Batmanem do którego się przyłożył: "Cast Shadows". Tutaj co nie co pamiętam z fabuły. Dużą rolę ma tu Poison Ivy oraz coś co jej zasłania słońce wpadające do jej celi w Arkham.

Widzę, że za scenariusz odpowiada tu Ann Nocenti - na półce do przeczytania mam od niej jeszcze Batman/Catwoman - Trail of the Gun, który kupiłem jeszcze zanim przeczytałem jej Green Arrowa z the New 52 - jedna z najgorzej napisanych historii/postaci DC, jakie miałem w ręku. Nieporozumienie, które na szczęście posprzątał później Lemire. Boję się czytać cokolwiek od tej babki - chyba, że ten one-shot z Catwoman będzie przyzwoity, albo dla samej warstwy wizualnej komiksu z Batmanem, bo widzę że ładnie to wygląda. Dzięki za polecenie.

Nawiązując przy okazji do Waszego ostatniego filmu i do runu Phillipa Kennedy'ego - wielka szkoda, bo ta historia była bardzo dobra i aż prosiło się o więcej tomów. Zeszytom Williamsona - całkiem przyzwoitym - brakowało tego klimatu. Od strony wizualnej na ten pierwszy run serii ciężko było niestety patrzeć... Strasznie szkoda.

Z rzeczy, które ostatnio czytałem świetny był Dark Ages - czekam na przesyłkę z wersją o Supermanie, natomiast nie spodobał mi się Batman - Pełnia. Nie wiem, dlaczego akurat ten tom Egmont postanowił u nas wypuścić. Historia o niczym z kiepską warstwą wizualną (poza niektórymi panelami). Zawiodłem się, bo liczyłem na coś więcej, niż na płytką bajkę w mrocznym stylu.

Nie będę pisać recenzji, ale powtórzyłem ostatnio Rok Zerowy, i na ten moment ta historia jest u mnie wyżej niż Sowy.

Bardziej ciekawostka, bo to produkt bez licencji, ale coś takiego dostałem w pracy od wydawcy. Fajnie wygląda - kalendarz z postaciami DC.

@Parallax '89 miał jedną, dużą wadę - rozłożenie paneli w finałowej scenie z Dentem, która nie trzymała się przez to kupy.

Skończyłem właśnie kontynuację tego komiksu. Czytając go byłem nim momentami zachwycony - ciekawa, wciągająca fabuła i świetne graficzne smaczki - po drodze nie czułem nawet, że to świat Burtona (akurat tutaj mi to nie przeszkadzało).

Jednak ilość dziur fabularnych i fatalne poprowadzenie niektórych wydarzeń - skoki pomiędzy jedną sytuacją, a drugą (momentami myślałem, że coś pominąłem) sprawiły, że mocno się na nim zawiodłem. Nie wiem, z czego wzięły się takie babole i dlaczego redaktor/edytor to klepnął. Szkoda.

[Chuck Dixon]

Scenarzysta:
Każdy wie, jaki wkład w Batmana ma Chuck Dixon. Niestety ostatnio nie mam szczęścia do czegoś ciekawego spod pióra tego autora. Kilka lat temu kupiłem tom WKKDC: BiZ – Joker – Ostatni śmiech. Z początku podobał mi się ten tytuł; jednak kiedy wróciłem do niego ponownie, miałem już zupełnie inne odczucia. Wg mnie jest to średni komiks, który nie pasował mi do autora przyzwoitych zeszytów z lat 90. Teraz ponownie chciałem dać szansę temu scenarzyście kupując innego Batmana – może tom z kolekcji był tylko wypadkiem przy pracy. Niestety nie był.
 
Rysownik/Inker/Kolory:
John Van Fleet:
Wydaje mi się, że nie spotkałem go wcześniej w komiksach, które czytałem. To nie jest artysta, którego styl odpowiada mi w 100%, jednak bardzo dobrze oglądało mi się jego prace – ciężkie, ciemne, malarskie, realistyczne i fotograficzne zarazem. W tym komiksie odpowiadał w 100% za warstwę wizualną i to było najmocniejszym atutem tego tytułu. Niektóre kadry z The Chalice wyglądają jak fotografie z lat 30.
 
Pierwsze kadry The Chalice to retrospekcja bardzo odległej historii - nie wiemy gdzie i kiedy mają miejsce te wydarzenia (jest rycerz, jakiś religijny artefakt, a to wszystko dzieje się zapewne kilkaset lat temu). Potem przenosimy się do współczesnego Gotham i do potyczki Batmana z Two-Facem. Już od pierwszych stron mroczny klimat wylewa się z tego tytułu - nawet te kilka kadrów z krótkiej potyczki z Dentem ogląda się świetnie.
Następnie kierujemy się do Batjaskini, gdzie Bruce rozmawia z Alfredem - następuje wówczas coś, co nas zaskakuje - do Wayne Manor przyszła przesyłka, zaadresowana do Thomasa Wayne'a - bardzo stara przesyłka. No i tu zaczyna się to, na co czekałem - ogromna ciekawość i niewiadoma. Paczka do nieżyjącego ojca? Teraz? Bruce jedzie do osoby, która wysłała tę paczkę/wiadomość, żeby dowiedzieć się, o co chodzi.
 
Od tego momentu komiks nie miał za bardzo nic ciekawego do zaoferowania. Fabuła, która z początku opiera się mocno na religii, później w ogóle o tym zapomina i kieruje całą akcję na uganianiu się za tytułowym Kielichem. Im dalej w las, tym historia stawała się coraz płytsza. Nie było to złe, natomiast było na pewno mało oryginalne.
Był pomysł na ciekawy początek, jednak później scenarzysta dokleił do tego historyjkę, która niczym nie zachwyca. Może i był tam jakiś element zaskoczenia, może to miało jakiś tam sens, jednak do mnie on nie trafił.
Do plusów tej historii zaliczam na pewno konwersację Batmana z Barbarą Gordon a propos mocy Kielicha i tego, co może w życiu tej drugiej zmienić. Do minusów zaliczam natomiast samego Batmana, który po odkryciu mocy tytułowego artefaktu nie zachowywał się jak typowy Mroczny Rycerz. Batman, którego napisał tu Dixon jest trochę out of character (ale nie w takim sensie, w jakim widzimy go np. u Zdarsky'ego – tam moim zdaniem czyta się go świetnie).
Może kiedy wrócę do tej historii za jakiś czas, znajdę w niej więcej pozytywów.
 
Wizualnie - świetnie - ciemność, strach i momentami klimat grozy. Scenariuszowo – średnio  – chyba za bardzo liczyłem na coś lepszego przy tak dobrej warstwie wizualnej i obiecującym początku.
 
Inaczej przedstawia się sytuacja w przypadku drugiej historii z tego tomu – Batman: The Ankh. Otrzymujemy tu opowieść o kobiecie, która przez długie lata była zamknięta w sarkofagu, pogrzebana pod pustynią. Co istotne, nie była to zwykła ofiara spisku – przez cały czas pozostawała świadoma, ponieważ niedługo przed zamknięciem obdarzona została nieśmiertelnością.
Po wielu latach zostaje uwolniona i trafia do Gotham. Wkrótce w mieście Batmana zaczynają znikać wpływowi, bogaci ludzie. Nie pojawiają się jednak żadne żądania okupu, żadna organizacja nie przyznaje się do porwań. Ślady prowadzą do niedawno sprowadzonych do Gotham egipskich zabytków.
 
Rozwiązanie fabuły było satysfakcjonujące i podobało mi się połączenie klimatów starożytnego Egiptu z mrocznym Gotham. Batman tutaj sprawdził się jako detektyw i jako rycerz. Płynne sceny walki przeplatane były detektywistyczną robotą. Tutaj Dixon na plus.
Historia na pewno lepsza, niż ta tytułowa, jednak nie pozbawiona wad czy luk fabularnych.

No i bardzo fajny dodatek w postaci polecajek do ostatniego odcinka. I chyba nowy podkład muzyczny w tle. Brawo.

Oczywiście sprawdzę Husha 2, kiedy wyjdzie u nas - nadziei, że to będzie coś przyzwoitego raczej nie mam.

Joker i Harley znowu razem - proszę, proszę. Punchline pewnie w jakimś zakładzie karnym hehe

Czy ktoś z Was śledzi Husha 2 i wyjaśni, skąd biorą się tak tragiczne opinie o tej historii? Mam pierwszy zeszyt, który był nawet spoko, a dołączona do tego komiksu zajawka historii z zębami Jokera też zachęcała do dalszego czytania.

Dziś finałowy chyba zeszyt złapał kolejne opóźnienie, i w komentarzach wyczytałem, że All-Star wcześniej zostanie ukończony, niż ten Hush

Post przeniesiony do wątku o Hushu
- Juby

Bat-Man jest spoko, a zwłaszcza dobre są tam rysunki. Perkins to bardzo dobry artysta, który świetnie zilustrował ostatni run Swamp Thinga - polecam.

W ogóle w maju wychodzi już druga część tego Bat-Mana.

Shamana chciałem mieć już od dawna, więc jak nadarzyła się okazja...

Widać, że ktoś włożył te zeszyty do folii te 30+ lat temu i ich nie ruszał.

Co do groty i podobnego wydarzenia, to swego czasu zabawna była sytuacja z lat 80., kiedy Batman nie mieszkał już w swojej posiadłości, a policja dostała zgłoszenie, że w Wayne Manor dzieje się coś dziwnego (duchy). Musieli więc tam pojechać i to sprawdzić, a Bruce obawiał się, że przy okazji znajdą jego jaskinię. Chyba nie do końca zabezpieczył wówczas swoich włości.

[Batman: Wojna cieni]

2. Czy wydany u nas Batman: Wojna cieni da się przeczytać jako samodzielny komiks jeśli nie znam poprzedzających go ongoingów i kontynuującego go eventu? Podoba mi się graficznie i lubię wydania w miękkiej oprawie, więc z chęcią bym go kupił, ale obawiam się, że w przeciwieństwie do Batman/Catwoman, czy Joker: Polowanie na klauna, mogę się pogubić w tej historii.

W tym komiksie masz wstęp, który objaśnia co i jak. Natomiast jest to crossover ongoingowy, a nie zamknięta maxi seria, która tylko nawiązuje do niektórych wydarzeń z głównej linii.

Ważne - na początku komiksu ktoś ważny w Uniwersum DC zostaje zabity - Egmont w pewnym momencie komiksu postanowił dodać w przypisie, kto jest zabójcą - zanim to w ogóle wyniknęło z samej historii. Piękny był to przypis - nie zapomnę go nigdy

Wpadły ostatnio klasyki - nie znam żadnego tytułu - o Shamanie słyszałem tylko, że jest niezły. Szukałem czegoś w starszym klimacie i takim zapachu stron. Stan - chyba igła - w jednym jest nawet jakiś plakat.

Gacek po prostu pozamiatał konkurencję 

Czekam na to Absolute zwyciągniętym jęzorem!!!

Ja również. Przeczytałem w zeszytach pierwszy story-arc - reszty staram się już nie śledzić poza jakimiś newsami, które wyskakują mi na socialach - czekam na nasze HC. To jest bardzo dobrze napisany Batman.

Supka i WW też biorę - chyba, że Absolute WW to nadal ta sama irytująca mnie postać, jaką była/jest w normalnym Uniwersum. Zobaczymy

Co to w ogóle był za okres w DC. W przeciągu +/- 2 lat wydali Strażników, Rok Pierwszy, Powrót Mrocznego Rycerza, Arrowa od Grella czy Zabójczy Żart.

Do Powrotu siadam oczywiście niebawem.

Obydwa przykłady są sytuacjami win-win.